عید مبعث، زیباترین تجلی عشق و شکوه خرد، فصلی است که در آن آفتاب حقیقت از افق غار حراء برآمد تا جانهای خسته در کویر جهل را با زلال وحی سیراب کند. آن زمان که طنین دلانگیز «اقرأ باسم ربک الذی خلق» در گوش زمان پیچید، بشریت به خواندن، اندیشیدن و رستگاری فراخوانده شد.
بعثت، لحظهی شگرفی است که در آن زمین به آسمان پیوند خورد و امین مکه، ردای سبز رسالت بر دوش گرفت تا تکیهگاه ستمدیدگان و آموزگار اخلاق باشد. او نیامد تا تنها آیینی بیاورد، بلکه آمد تا زنجیرهای گران را از دست و پای عقل بگشاید و به انسان بیاموزد که بزرگترین معجزه، دانایی و والاترین هنر، زیستن با کرامت است. پیامبر رحمت (ص) با کلام نورانیاش، سیاهیِ کینه را زدود و گلستان برادری را نشاند؛ همان پیامبری که حافظ در وصف شکوهش چنین زیبا سروده است:
«ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد / دل رمیده ما را انیس و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت / به غمزه مسئلهآموز صد مدرس شد»
این روز خجسته، عیدِ بیداری و بازگشت به فطرت الهی است. مبعث به ما یادآوری میکند که مسیر صلح و رستگاری از کوچههای مهربانی و عدالت میگذرد. در این روز که فرشتگان سرود شادی سر میدهند، بر هر مسلمانی است که در پرتو نور نبوی، بعثتی در درون خویش برپا کند و با زدودن غبارهای نفس، به سوی قلههای کمال گام بردارد. همانگونه که شاعر در ستایش این لحظهی آسمانی میگوید:
«خورشید عشق را به حرا هدیه دادهاند / آیینه را به نور خدا هدیه دادهاند
فرمان رسید: «اقرأ» و ناگاه در زمین / آیات وحی را به شما هدیه دادهاند»
فرا رسیدن این میلادِ دوبارهی انسانیت و عید بزرگ مبعث را به تمامی مسلمانان آزاده در سراسر جهان تبریک و تهنیت میگویم. امید که شعاع نورانی این بعثت، مسیر صلح، همدلی و آگاهی را برای همهی ما روشن سازد و دلهایمان همواره مبعثگاه عشق الهی باشد.
