در سپیدهدم سال ۱۹۹۸ میلادی، آنگاه که اشتیاقِ پاکِ محبان خاندان وحی برای بنایِ کانونِ معرفت شکوفا شد، به برکتِ اندیشههای روشن و همتِ والای خیرین و نیکسرشتان ایرانی، بنیانی مبارک در شهر زوریخ بنا نهاده شد که نامِ نامی «مرکز اسلامی و فرهنگی اهلبیت (ع)» را بر پیشانی خود حک کرد. این کانونِ نورانی که نخستین طلیعهی حضور معنوی پیروان اهلبیت (ع) در این سامان است، از سال ۲۰۰۰ میلادی با ایثاری ماندگار، در مکانی ثابت در «اشلیرن» آرام گرفت تا به قطبنمایِ مودّت و میقاتِ دلدادگان بدل شود.
ما با افتخار اعلام میداریم که این آستانِ ملکوتی، «بیتِ امن» و خانهی دوم تمامی کسانی است که در جستجوی معنویت و آرامشاند. ساحتِ این مرکز، منزه از غبار سیاست و پیراسته از هرگونه وابستگی، تنها بر مدارِ تابناکِ اخلاق، کرامتِ والای انسانی و پاسداشتِ شعائرِ زلالِ آسمانی میچرخد.
اینجا، زندگی با تمام رنگهایش در جریان است؛ ما در لحظاتِ شیرینِ آغاز زندگی مشترک با دعای خیر در کنار جوانان هستیم و در روزهای ابریِ زندگی و تلاطمِ مشکلات، برادرانه شانه به شانهی شما میایستیم تا گرهگشای اندوههایتان باشیم. در سوگِ عزیزان و مصیبتهای جانکاه، این آستان، کانونِ همدردی و کلامی برای تسکینِ قلوب است.
فراتر از این دیوارها، دستانِ پرمهر این مرکز، مرزها را درنوردیده است؛ آنگاه که قهرِ طبیعت در قالب سیل و زلزله بر خانمانِ عزیزی سایه افکند، حمیّتِ شما از مجرای این کانون، مرهمی شد بر زخمِ جانِ آسیبدیدگان. ما همواره بر این باور بودهایم که حمایت از مظلوم و ایستادن در کنار دردمندان، والاترینِ عبادتهاست.
تجلیِ شکوهمندِ این همدلی، در پیادهرویِ معنوی شبهای عاشورا در خیابانهای زوریخ نهفته است؛ شمیمِ آزادگی و نجابتی که از سال ۲۰۰۶، فضای شهر را با پیامِ صلح، عدالت و حریّتِ حسینی عطرآگین میکند و وجدانهای بیدار را به نظارهی شکوهِ ایمان فرا میخواند.
این مشکاتِ هدایت، بدون وابستگی به هیچ قدرتِ خارجی، تنها با چشمهیِ زلالِ نذورات و عشقِ بیپایانِ شما خوبان آبیاری میشود. آغوشِ ما به وسعتِ تمامیِ قلبهایِ مشتاق، همواره به رویِ پویندگانِ راهِ حق و محبت گشوده است.
